วันนี้อารมณ์ไม่ดีเล็กน้อยถึงปานกลาง เนื่องจากมีปัญหากับแม่นิดหน่อย

คำถาม แล้วเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่จะอัพและหัวข้อ

ไม่ได้เกี่ยวกันหรอกแค่อยากบ่นเท่านั้นแหล(ฮา)="=

หลังจากที่เคยตั้งกระทู้เกือบล่อเป้าไปครั้งเมื่อประมาณต้นปี

http://kaze013.exteen.com/20090214/entry

หลังจากช่วงนี้แอบเข้าไปส่องเว็บคอสต่างๆตามปกติ(ทำไมต้องแอบ)

ทำให้เจอกับคำถามที่คล้ายๆกันคำถามนึงบ่อยมาก

ซึ่งไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมมันค่อนข้างเยอะและเพิ่มจำนวนขึ้นบ่อยมาก

สงสัยมั้ยกับคำถามและกระทู้ประเภทที่ว่า

...ขอแบบชุดxxvxxหน่อยคร้าบ~...

...ขอแบบอาวุธของopoด้วยค่ะ...

...ใครรับตัดชุดmomมั้ยอ่ะ...

...ใครรับทำออปบ้าง...

...รับซื้อชุดt^tคร้าบบบบบ...

และคำถามที่ใกล้เคียงคำถามพวกนี้อีกมากมาย

ไม่ใช่อยากจะว่าใครนะครับแต่แค่สังเกตมาว่า

เกินครึ่งของคนที่ตั้งกระทู้พวกนี้เป็นคนที่เค้ามาคอสได้ไม่กี่ปี

แค่อยากรู้เท่านั้นแหละครับว่าที่ขอกันเนี่ย

หาไม่ได้หรือไม่ได้หาครับ= =(เข้าประเด็น...ละมั้ง)

กลับมาย้อนดูตัวเองสมัยก่อน

ผมเริ่มต้นชีวิตเมื่อประมาณ 5 ปีก่อน ซึ่งตอนนั้นเลเยอร์ยังมากเท่านี้

งานก็น้อยมาก จะหาเพื่อนหรือทำความรู้จักกับใครก็ลำบาก

โดยเฉพาะถ้าย้อมไปไกลกว่านั้นซัก 8-9 ปีก่อน

เพราะเท่าที่จำได้ตอนนั้นอินเตอร์เน็ตค่อนข้างเป็นของใหม่

งานใหญ่ประจำปีก็มีน้อย อย่างงานของ Boom หรือ VBK

ผมเริ่มต้นการคอสง่ายๆเล็กๆของผมด้วยการไปกับเพื่อนคนหนึ่ง

ซึ่งเพื่อนคนนั้นปกติมันคอส J-rock มันก็ลากผมไปงานกับมันด้วย

เริ่มต้นจากการคอสจากการแกะแบบชุด หาทั้งในเน็ตและถ่างตานั่งดูอนิเม

แล้วก็แกะมันออกมาจนได้ ทุกวันนี้ยอมรับว่าการแกะแบบจากอนิเมไม่ค่อยได้ทำ

เพราะอินเอตร์เน็ตทำแทนเราไปซะแล้ว แต่ไม่ใช่การไปโพสขอคนอื่นนะ

แต่ 80% เป็นไปได้ด้วย google(ฮา)

แต่สุดท้ายชุดไหนไม่ชัดไม่พอใจก็ต้งกลับไปแกะเองอยู่ดี= =

หลังจากนั้นก็ไปเดินซื้อผ้า พาหุรัด+สำเพ็ง+เสือป่า+วงเวียนใหญ่

วันนั้นร้อนยังไง วันนี้ร้อนกว่าเดิม อากาศประเทศไทยจงเจริญ= ="

ได้ผ้าเสร็จไปไหน ไปหาร้านตัดสิครับ

ผมโชคดีกว่าคนอื่นนิดหน่อยที่เพื่อนผมได้รับคำแนะนำมาว่าให้ไปร้านป้าลั้ง

ผมกับเพื่อนเลยดิ่งไปร้านป้าหลังด้ยความเร็วเต่า...หลงอยู่ในตลาดประตูน้ำนั่นแหละ

จากนั้นก็เอาวิกที่ซื้อมาอย่างแพง(ราคาก้เท่ากับตอนนี้แหละเฟร้ย!!!)

ซอย+เซ็ตให้ได้ทรงที่ต้องการซะ!!!!เป็นการซอยครั้งแรกและครั้งสุดท้าย= =

ทั้งแหว่งทั้งไม่เท่ากัน แต่ก็พอรับได้อ่ะแหละ=w=

จำได้เลยว่าวันที่ได้ชุดที่เสร้จมาเรียบร้อยแล้วดีใจมาก

ถึงชุดจะไม่ได้ตัดเองก็เถอะ 555+

แต่ช่วงสองสามปีหลังมานี่เริ่มชินกับการตัดเองทีล่ะนิด

เพราะเริ่มอยากคอสนู่นนี่เยอะขึ้นและเริ่มจนลง(ฮา)

พูดถึงเรื่อง พรอป หรือ ออป ชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ช่วงแรกๆไม่กล้าคอสอะไรมากเพราะทำออปไม่เป็น

จำได้เลยว่าเคยอยากคอส Dynasty warriors 4

แต่ไม่มีปัญญาทำอาวุธ แต่สุดท้ายก็ต้องทำ

เพราะตอนนั้นเจือกอยาดคอส Basara

จำได้เลย ตอนนั้นยังเรียนอยู่นครปฐม

วันพุธเรียนเสร็จไปบ้านรุ่นน้องที่เจริญนคร

จากนั้นก็ไปค้างที่บ้านรุ่นน้องอีกคนที่บางแค วันพฤหัสกลับไปเรียน

บางที่ก็มาวันศุกร์แล้วค้างบ้านรุ่นน้องแล้วโผล่กลับบ้านตัวเองวันเสาร์

เป็นแบบนั้นอยู่เดือน มันส์มาก ทำก็ไม่ค่อยจะเป็น

อาศัยมีอุปกรณ์ที่บ้านตัวเองกับบ้านรุ่นน้อง

อาศัยฝีมือกับสายตาวาดรูปอันน้อยนิด

ในที่สูดอาวุธทั้งหมดก็ออกมา

สภาพเรอะ...ก็ฝีมือการทำครั้งแรกอ่ะนะ=w=

ตอนนี้ก็พัฒนาทีล่ะนิดแล้วล่ะ(ซักวันตรูจะเมพ)

เทียบกับสมัยนี้ช่วงระยะ 2-3 ปีหลังมานี่

รู้สึกว่าการคอสง่ายลงเมื่อใช้มาตราฐานของตัวเองสมัยก่อนเทียบ

อินเตอร์เน็ตทำให้เราไม่ต้องไปถ่างตาดูอนิเมฉากเดียวหลายๆรอบเพื่อแกะแบบ

ช่วยให้เราดูรูปคนที่เคยคอสมาแล้วทั้งในและต่างประเทศ

มีรูปแบบชุดสำเร็จตามเน็ตมากมาย

ร้านที่รับตัดชุดคอสก็มีเยอะขึ้นมากๆ

อุปกรณ์บางอย่างหาง่ายขึ้นและมีสิ่งอำนวญความสะดวกใหม่เข้ามา

ถึงแม้ค่าผ่ามันจะขึ้นก็เถอะนะ...

แต่ก็ยังจะเจอคำถามแบบข้างบนนู่นอยู่ดี

เลยไม่เข้าใจว่าที่ขอเนี่ยไม่ได้หา หาไม่เจอหรือไม่พยายามหากันแน่

ผมว่าการได้ลงมือทำอะไรเองแม้จะเล็กน้อยแต่ผลสำเร็จมันก็ทำให้เราดีกำลังมากขึ้นนะ

แถมการทำสิ่งที่อยากทำและสนุกกับมัน มันดีออกจะตาย

ผมขอถามไม่ต้องไกลมาก เอาคนใกล้ตัวผมก็พอ

ตอนที่ทำพรอปและเตรียมการแสดงสามก๊กรู้สึกยังไง

สำหรับผมมันเหนื่อยมาก บางครั้งก็มีปัญหา มีปากเสียงกัน

บางครั้งก็ท้อ ยิ่งช่วงใกล้วันงาน TGS จำได้เลยว่าเหนื่อยมาก

จำได้ว่าเช้าวันที่ต้องขึ้นเวทีพี่ดาวต้องลงมาเพ้นธงตอนตีห้า หกโมง

พี่อ้อต้องจัดการกับเพลงที่ยังตัดไม่เรียบร้อย

พี่กี้นั่งเก็บรายละเอียดงาน

เมย์ต้องมาค้างหอทั้งที่ๆบ้านคอ่นข้างเข้มงวด

ไอ้เซะ...ที่ต้องซ่อมและเก็บลายละเอียดของบางส่วน

ชุดเตียวคับไอ้เหมียวเกือบไม่ได้ขึ้นประกวดเพราะไอ้เซะเพ้นเสร็จตอนหกโมงกว่าพอดี

ส่วนเวลาก่อนหน้านั้นเรียกได้ว่าเป็นอาทิตย์

ต้องไปประตูน้ำบ่อยมากเพราะชุดป้าทำให้เสร็จทีล่ะไม่กี่ชิ้น

แต่ก็ต้องไปเอาเพราะต้องเพ้นเกือบทุกตัว

เริ่มทำโครงสร้างอาวุธต่างๆ ซึ่งไอ้เซะตีเสกลไปกว่าครึ่ง

ส่วนทุกคนตัดและขัดโฟมจนโฟมแทบจะสะสมในปอด= =

ช่วงนั้นทรหดกันสุดยอด นั่งจนกองโฟม ฝุ่นไม้ กลิ่นกาวและกลิ่นสี

แต่งานที่สำเร็จออกมาก็อย่างที่ทุกคนเห็น ทั้งจากงาน TGS และ CCP2

รวมถึงที่ใส่ลากไปงานอืนๆอีก

การได้เป็นส่วนหนึ่งของงานมันคือความภูมิใจที่ได้ทำครับ

สุดท้ายนี้ผมอให้เพื่อนเลเยอร์ทุกคนมีความสุขและสนุกกับcosplayคร้าบ~

เจอกันเอนทรี่หน้าเน่อ

edit @ 13 Oct 2009 18:36:00 by KaZe_OnLy